Ironiczne żale Nahuma nad zagładą Niniwy
3
1 Biada miastu krwawemu!
Całe kłamliwe i grabieży pełne,
a nie ustaje rabunek.
2 Trzask biczów
i turkot kół,
i konie galopujące,
i szybko jadące rydwany.
3 Jeźdźcy szturmujący,
i połysk mieczy, i lśnienie oszczepów.
I mnóstwo poległych, i moc trupów,
i martwych ciał bez liku,
tak że o zwłoki ich się potykają.
4 Skutkiem mnogich czynów nierządnychs ladacznicy pełnej wdzięku,
zręcznej czarownicy,
która uwodziła narody czynami nierządnymi,
a plemiona swoimi czarami:
5 «Oto Ja przeciw tobie! – wyrocznias Pana Zastępóws –
i podniosę twe szaty na oblicze twoje,
i ukażę narodom twą nagość,
a królestwom – twą sromotę 3 ,5 Zob. Ez 16 ,37 ..
6 I rzucę na ciebie obrzydliwości,
i zelżę ciebie, i uczynię z ciebie widowisko».
7 I każdy, kto cię ujrzy, oddali się od ciebie,
i zawoła: «Spustoszona Niniwa!»
Któż ulituje się nad nią?
Gdzie mam szukać pocieszycieli dla ciebie?
8 Czyś lepsza niż No-Amon,
które się rozsiadło między rzekami –
wody dokoła niego – 3 ,8 Tzn. Teby, stolica Górnego Egiptu.
a wałem jego było morze
i wody jego murem.
9 Kuszs był jego siłą i Egipt;
i nie miało ono granic.
Put i Libijczycy nieśli ci 3 ,9 LXX, syr. popr.: „mu”. pomoc.
10 Lecz i ono w niewolę poszło – na wygnanie;
nawet niemowlęta jego roztrzaskiwano
na rogach wszystkich ulic;
o jego zaś najznakomitszych rzucano losy
i wszystkich jego dostojników zakuto w kajdany 3 ,10 W 663 r. przed Chr. król Assurbanipal zdobył Teby i zburzył je; por. 2 Krl 8 ,12 ; Ps 137 [136 ],9 ..
11 Także i ty upojona będziesz i zamroczona 3 ,11 Inni tłum.: „wprowadzona w błąd”, „opuszczona”, „bezwładna”, „będziesz się kryć”. Prorocy ST dość często mówią o upojeniu kielichem gniewu Bożego (por. Iz 51 ,17 .21n ; Jr 25 ,15 ; Ab 16 ; Ha 2 ,16 ), co symbolizowało fizyczne i moralne upokorzenie.;
również ty będziesz szukała ochrony przed wrogiem.
12 Wszystkie warownie twoje –
to figowce z wczesnymi owocami;
gdy się je potrząśnie,
wpadną do ust spożywającego.
13 Oto twoje wojsko 3 ,13 Dosł.: „lud”. – kobiety;
nieprzyjaciołom twoim staną otworem
bramy twego kraju;
ogień strawi twoje zawory.
14 Naczerp wody na czas twojego oblężenia.
Umocnij twoje szańce.
Wejdź w błoto i ugniataj glinę;
chwyć mocno formę do cegieł 3 ,14 Glinę po ugnieceniu stopami wkładano do form – por. 2 Sm 12 ,31 . Cały wiersz mówi o daremnych trudach oblężonych mieszkańców..
15 Tam 3 ,15 „Tam” – tj. w oblężonej Niniwie; „rozmnóż się” – inni tłum.: „choćbyś się rozmnożyła”. pochłonie cię ogień,
wytnie cię miecz,
pożre cię jak szarańcza;
rozmnóż się jak chrząszcz,
rozmnóż się jak konik polny.
16 Namnożyłaś swoich kupców
więcej niż gwiazd na niebie;
szarańcza wykluje się z oprzędu i uleci.
17 Stróże twoi jak szarańcza,
a twoi urzędnicy jak mnóstwo koników polnych,
które osiadają na murach w czasie zimna;
wschodzi słońce, a odlatują,
i nie wiadomo, gdzie ich miejsce.
Ruiny Niniwy nie będą odbudowane
18 Drzemią pasterze twoi, królu asyryjski;
zasnęli twoi mocarze 3 ,18 Drzemka i sen oznaczają tutaj śmierć. –
lud twój rozproszył się po górach,
i nie ma nikogo, kto by [go] zgromadził.
19 Nie ma lekarstwa 3 ,19 Tekst popr. wg LXX; hebr.: „choroby”. na twoją klęskę,
nieuleczalna jest twoja rana.
Wszyscy, którzy usłyszą wieść o tobie,
w dłonie klaskać będą nad tobą:
bo na kogóż nie przechodziła
wciąż twoja niegodziwość?
